بخشی از یک نامه از یک عارف بی بدیل حضرت آیت الله

شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی:

و در میان تمام مطالب دو مطلب را اهتمام نمایند که اصل و مبنای عمل حقیر همین

دو است . اول حلیت غذا ،که تا می تواند دقت نماید،اما نه آن قدر که از کار بیفتد

بلکه به قدر مقدور . دوم حضور قلب است در نماز و اهتمام به نماز اول وقت

که«الصلوة عمود الدین ... ان قبلت قبل ما سواها » نماز ستون دین است ...  

اگر پذیرفته شود سایر اعمال نیز پذیرفته می شود .

بین الصلوعین را به چهار قسمت کنید: « یکی اذکار و تسبیح ، دیگر ادعیه، سوم

قرائت قرآن ، و بالاخره فکری در اعمال گذشته» اگر موفق به طاعت بوده اید

شکر کنید و اگر خدای ناکرده ابتلا به معصیتی یافته اید استغفار کنید . دیگر آنکه هر

روز صدقه دهید، ولو به وحه مختصر.شب ها قدری در بی اعتباری دنیا و انقلاب آن   

فکر نمایید و ملاحظه کنید که دنیا با اهل دنیا چگونه سلوک می کند . می گویند

انسان سه نوع خورش دارد ، همان طور رفقای انسان نیز باید سه نوع باشند:

 یک نوع به منزله غذای هر روزه است ، نوع دیگر دوا که سالی یک بار لازم

است و نوع سوم حکم سم دارد که باید از آن اجتناب کرد .